کروماتوگرافی یک اصطلاح کلی است که در آزمایشگاه ها برای جداسازی ترکیبات استفاده می شود.
این ترکیب در مایعی به نام فاز متحرک حل شده است و توسط ساختار دیگری به نام فاز ثابت نگه داری می شود .کروماتوگرافی روشی است برای جداسازی اجزای یک مخلوط با عبور دادن یک فاز متحرک از روی یک فاز ساکن.
در این روش معمولا مخلوط به صورت مایع یا گاز است از یک لوله یا شبکه گذرانده می شود، سرعت اجزای تشیل دهنده مخلوط با توجه به عناصر داخلی لوله یا شبکه مختلف است. در نتیجه مخلوط به اجزای تشکیل دهنده تجزیه شده و هر جزء به صورت جداگانه خارج می شود.
در کروماتوگرافی دو فاز ثابت و متحرک وجود دارد .فاز ثابت در واقع اجزای درون لوله یا شبکه جداسازی را تشکیل می دهند و فاز متحرک مربوز به ماده ای است که
می خواهد مورد تجزیه و تخلیص قرار بگیرد. فاز ثابت می تواند مایع یا جامد باشد که بر این اساس به کروماتوگرافی جذب سطحی و کروماتو گرافی تقسیمی ، تقسیم می شوند.
جداسازی بر اساس وزن مولکولی و جداسازی بر اساس میل اتصال به فاز ثابت از جمله این اصول است.
اما کروماتوگرافی گازیی یک روش فیزیکی جداسازی مواد داخل مخلوط از یکدیگر است.در این روش با تبدیل مخلوط مورد نظر به گاز و عبور آن از یک فاز ساکن اجزا سازنده اش از یکدیگر جدا می شوند حاصل این جداسازی تعیین نوع و مقدار اجزا سازنده در مخلوط است. این روش برای تشخیص ناخالصی های موجود در یک ماده فرار کاربرد دارد.
